Direniş (Resistance)

Savaş öncesi Fransa'da başlayan bir film. Marcel babasının kasap dükkânında çalışıyor. İstediği bu değil; kabarelerde sahneye çıkıyor, taklit yapıyor ve pandomim deniyor. Babası bunu ciddiye almıyor. Adam oğlundan işi devralmasını bekliyor. Sonra Almanya'dan çocuklar geliyor. Bir sinagog yakıldıktan sonra öksüz kalan yüzlerce Yahudi çocuk sınırdan geçiriliyor ve bir yere yerleştirilmeleri gerekiyor. Marcel oraya gönderiliyor. Çocuklarla ilgilenmek istemiyor ama kuzeninin ısrarıyla gidiyor. Konuşmuyorlar. Çocukların çoğu şoktan sessiz ve kimse onlara ulaşamıyor. Marcel sahnesini kullanıyor. Pandomim yapıyor, çocuklar gülüyor ve ilk temas kuruluyor. Bundan sonra film bir kaçırma anlatısına dönüyor. İşgal geliyor, bölge tehlikeli hâle geliyor ve çocukların İsviçre'ye geçirilmesi gerekiyor. Yolculuk dağlardan. Sahte belgeler, bir kamyon, bir kontrol noktası ve bir sınır. Karşı tarafta Klaus Barbie var. Lyon'daki sorgular ve adamın çocuklara yönelik tavrı anlatının en sert bölümü. Anlatının ilgilendiği yer direniş değil sessizliği bozmak: Marcel'in silahı yok; elindeki tek şey çocukları oyalayacak ve sessiz tutacak bir beceri. Sessizlik ikili anlam taşıyor. Sahnedeki sessiz sanat ile sınırdan geçerken ses çıkarmama zorunluluğu aynı yere bağlanıyor. Kaynak gerçek bir hayat. Marcel Marceau savaş yıllarında bu işin içindeydi ve pandomim sanatçısı olarak tanınması sonraki yıllarda geldi. Kadroda Jesse Eisenberg, Clémence Poésy, Matthias Schweighöfer ve Ed Harris var. Yönetmen ve senarist Jonathan Jakubowicz. Kimin için: savaş dönemi kurtarma hikâyelerini sevenler. Kimin için değil: incelik arayanlar; anlatı duyguyu doğrudan hedefliyor ve tarihsel ayrıntıları serbest kullanıyor.