Zafere Hücum (Rush)

Ron Howard’ın filmi yarış filmi gibi pazarlandı ama yüz yirmi üç dakikanın büyük bölümü pistte değil, paddockta ve yatak odasında geçiyor. Yarış bölümleri kısa ve parçalı; kesintisiz bir tur izlemeyi umanlar için bu bir eksiklik, rekabetin nasıl kurulduğunu izlemek isteyenler içinse asıl malzeme burada. Niki Lauda danışman olarak çalıştı ve ilk gösterimde kendisinin fazla olumsuz çizildiğini düşündü; sonradan fikrini değiştirip filmin Hollywood’a göre eğilip bükülmediğini, çok doğru olduğunu söyledi. Çekimlerde tek itirazı bir aksesuvara oldu: alyansı hiç takmadığını söyledi. Daniel Brühl’ün öne çıkan protez dişleri de tesadüf değil: Lauda’ya verilen fare lakabı bu dişlerden geliyordu. Yanık izleri için hazırlanan protezlerin uygulanması altı yedi saat sürüyordu. Brühl rolü kabul etmeden önce Viyana’ya çağrıldı ve Lauda ona yalnızca el bagajı getirmesini, anlaşamazlarsa hemen dönebileceğini söylemişti. Nürburgring kazası gerçek yerinde canlandırıldı. Gerçekte ikisi kaza öncesinde dosttu; film rekabeti anlatının motoru yapmak için bu yakınlığı geri plana itiyor. İki adamın da haklı çıkarıldığı, taraf tutmayan bir ikili portre isteyen izleyici için. Otuz sekiz milyon dolarlık bu yapımdan uzun süreli yarış sekansları ve pist stratejisi bekleyen izleyici için değil.