Salyut 7 (Salyut-7)

1985'te uzayda geçen bir Rus filmi. Salyut 7 istasyonu boş dönüyor. Mürettebat aylar önce ayrıldı ve bir gün istasyon cevap vermeyi kesiyor. Yerde panik var. Yirmi tonluk bir yapı kontrolsüz dönüyor; ne yörüngesi ayarlanabiliyor ne düşüşü öngörülebiliyor. İki kişilik bir ekip yollanıyor. Görev kimyada değil elle yapılacak: dönen bir hedefe kenetlenmek. Kenetlenme sahnesi filmin merkezi. Otomatik sistem çalışmıyor, istasyon yavaşça dönüyor ve komutan aracı gözle hizalıyor. İçeri giriyorlar. Isıtma yok; duvarlar buz tutmuş, su donmuş, karanlık ve hava soğuk. Bundan sonra film bir onarım anlatısı. Panelleri güneşe çevirmek, akülere akım vermek, buzu eritmek ve sistemleri sırayla açmak. Yerde başka bir hesap yapılıyor. İstasyonun kurtarılamayacağı düşünülürse ekibi geri çağırmak ve yapıyı düşürmek gündeme geliyor. Anlatının ilgilendiği yer keşif değil tamir: film uzayı bir macera alanı olarak değil, bozulan bir makinenin başında geçirilen zaman olarak gösteriyor. Aile hattı araya giriyor. İki adamın yerdeki hayatları anlatıya karışıyor ve bu bölümler filmin en zayıf yeri. Efektler ölçekli. Sıfır yerçekimi sahneleri tellerle ve dönen setlerle kuruldu; içerideki buz ve su damlacıkları anlatının en iyi görüntüleri. Kaynak gerçek bir görev. 1985'te terk edilmiş bir istasyona elle kenetlenip onarım yapılması uzay tarihinin en zor müdahalelerinden biri sayılır; filmdeki isimler ve bazı olaylar değiştirilmiş. Kadroda Vladimir Vdovichenkov, Pavel Derevyanko ve Aleksandr Samoylenko var. Yönetmen Klim Shipenko. Kimin için: teknik uzay filmlerini ve gerçek görev anlatılarını sevenler. Kimin için değil: belgesel doğruluğu bekleyenler; anlatı gerilim için birkaç yerde abartıyor ve son bölümde gerçekte yaşanmayan bir kriz kuruyor.