Şarkını Söyle (Sing)

Garth Jennings’in 2016 yapımı Şarkını Söyle’si bir müzikalden çok bir lisans operasyonu. Jennings parçaları kendisi seçti, izinleri başkaları kovaladı. Yönetmen bunu şöyle anlatıyor: Beatles’tan Golden Slumbers’ı isteyip Jennifer Hudson’a söyletmeyi öneriyordu, geri kalanı devasa bir uğraştı. Parçaların en az yüzde sekseni animasyon başlamadan önce belirlenmişti, yani sahneler önceden kilitlenmiş şarkılara göre kurgulandı, tersi değil. Tanıtımda seksen beşten fazla parça sözü verilmişti; bitmiş filmde altmış dört parça yer alıyor, aradaki fark yaratıcı kararlar ve lisans sorunlarıyla eridi. Bu yoğunluk izleme deneyimini doğrudan belirliyor: şarkıların çoğu birkaç saniyelik kırpıntı halinde geçiyor ve baştan sona söylenen bir performans ancak finalde geliyor. Taron Egerton role kapella bir seçmeyle girdi. Anlatı yarışmayı bahane ediyor, asıl konusu sahneye çıkma cesareti. Bu yapı filmin duygusal ritmini de belirliyor: her karakterin derdi bir şarkının süresi kadar kuruluyor ve çözülüyor, dolayısıyla hiçbir hikâye tam olarak derinleşmiyor ama hiçbiri de sıkmıyor. Jennings ayrıca Buster’ın cam gözlü iguana asistanını kendi sesiyle oynuyor. Tanıdık parçaların birkaç saniyelik kesitler halinde art arda geçmesini sorun etmeyen, hatta bunu bir tanıma oyunu gibi izleyen seyirci için. Karakterlerin şarkıları baştan sona söylemesini ve müziğin hikâyeyi taşımasını bekleyen izleyici için değil.