Skhizein

Henry'nin üzerine yüz elli tonluk bir göktaşı düşüyor ve adam ölmüyor; yalnızca kendi bedeninden doksan bir santim uzağa kayıyor. Artık bir sandalyeye oturmak için sandalyenin doksan bir santim ötesine oturması, telefonu kullanmak için havayı tutması gerekiyor. Jérémy Clapin bu tek fikri on üç dakikada sonuna kadar götürüyor ve komik olan şey giderek trajik hâle geliyor: Henry'nin anlattıklarına kimse inanmıyor, psikiyatr onu ilaca bağlıyor ve mesafe büyümeye devam ediyor. Kısa film, akıl sağlığını kaybetmeyi mecaz yerine ölçülebilir bir mesafe olarak gösteriyor. Clapin sonradan uzun metraja geçti ve aynı ilgiyi orada da sürdürdü. Kimin için: kavramsal kısa animasyonları ve tek fikirli anlatıları sevenler. Kimin için değil: uzun metraj arayanlar, çünkü film on üç dakika.