La Maison en Petits Cubes

Su seviyesi sürekli yükseliyor. Yaşlı bir adam evinin üzerine bir kat daha çıkarak yaşamaya devam ediyor; ev artık üst üste dizilmiş küplerden oluşan bir kule. Bir gün piposunu suya düşürüyor ve dalgıç kıyafeti giyip aşağı iniyor. Her kat bir dönem: çocukları, karısı, gençliği, ilk karşılaşmaları. Anlatının ilgilendiği yer iklim değil, hafıza. Aşağı inmek geriye gitmek demek ve adam her katta bir kaybı yeniden yaşıyor. On iki dakikada tek bir replik yok. Biçim suluboya dokusunda, yumuşak çizgili ve sıcak renkli. Çizimdeki titrek kenarlar bilerek bırakılmış; makine düzgünlüğü yok. Kunio Kato yönetti. Film 2009'da en iyi animasyon kısa film Oscar'ını kazandı. Kato'nun sahnedeki teşekkür konuşması İngilizcesinin yetersizliği yüzünden kısaydı ve kalemine teşekkür ederek bitirdi; o cümle o yılın Oscar töreninden en çok hatırlanan anlardan biri oldu. Japonca sürümde anlatıcı Masami Nagasawa. Kimin için: sözsüz animasyonu ve yaşlılık üzerine kurulu anlatıları sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; film tümüyle geriye doğru bir hatırlama ve on iki dakika sürüyor.