Storytelling

İki ayrı hikâye. Birincisinde bir yaratıcı yazarlık öğrencisi, siyah profesörüyle yaşadığı şiddetli bir cinsel karşılaşmayı sonra öykü olarak sınıfa getiriyor; sınıf öyküyü gerçekçi bulmuyor. İkincisinde işsiz bir adam, varlıklı bir ailenin lise çağındaki oğlu üzerine belgesel çekmeye başlıyor ve kamerası ailenin ne kadar çirkin olduğunu gösterdikçe film daha çok beğeniliyor. Anlatının ilgilendiği yer karakterler değil, anlatmanın kendisi. Bir şeyi anlattığın anda onu kullanmış oluyorsun; iki bölüm de bunu farklı yerden gösteriyor. Belgeselcinin izleyicisi ekrandaki acıya gülüyor ve yönetmen bunu tesadüf saymıyor. Biçim iki bölüm arasında sert bir kopuşla ilerliyor; ikisi arasında hiçbir bağ kurulmuyor ve bu bilerek yapılıyor. Filmin en çok anılan tarafı bir sansür kararı. Amerikan sürümünde profesörle geçen sahne, NC-17 derecesinden kaçınmak için ekranda kocaman kırmızı bir dikdörtgenle kapatıldı. Solondz kutuyu gizlemek yerine dev boyutta kullanıp sansürün kendisini alay konusu yaptı. Uluslararası sürümde kutu yok ve Amerikan DVD'sinde iki seçenek birden var. Selma Blair, Leo Fitzpatrick, Paul Giamatti ve Robert Wisdom kadroda. Kimin için: rahatsız edici hiciv ve Solondz'un soğuk mizahını sevenler. Kimin için değil: sempati duyacağı bir karakter arayanlar; film kimseyi savunmuyor ve seyirciyi de rahat bırakmıyor.