Matilda

Danny DeVito filmi yönetiyor, dış ses olarak anlatıyor ve kitaptan nefret eden araba satıcısı babayı da kendisi oynuyor; anneyi o sırada eşi olan Rhea Perlman canlandırıyor. Matilda evde kimsenin fark etmediği bir zekâyla kendi kendine okuyup büyüyor, sonra çocukları Chokey denen çivili dolaba kapatan bir müdirenin okuluna gönderiliyor ve eşyaları bakışıyla oynatabildiğini keşfediyor. DeVito ile görüntü yönetmeni Stefan Czapsky neredeyse her planı geniş açı objektiflerle ve perspektifi bilerek abartan kadrajlarla kuruyor; yetişkinler bu yüzden sadece kötü değil, gövde olarak da çarpık görünüyor. Müdireyi oynayan Pam Ferris o sahnelerde iki kez yaralandı: karatahta bölümünde gözüne kaçan tebeşir tozu için hastaneye gitti, bir öğrenciyi saç örgüsünden savurduğu çekimde parmağının ucu yırtıldı ve dikiş atıldı. Roald Dahl’ın romanı bir İngiliz köyünde geçer ve ailenin İspanya’ya kaçmasıyla biter. Film hikâyeyi Amerika’ya taşıyor, babayı çalıntı parça ticareti yüzünden FBI’ın izlediği bir adama çeviriyor, kaçış yönünü de Guam’a döndürüyor. Kitapta telekinezi dersler zorlaştıkça sönüp giderken DeVito finalini tam o gücün üzerine kuruyor. Kimin için: Her yetişkin yüzünün geniş açı objektifle çarpıtılmasını hata değil filmin şakası sayan izleyici için. Kimin için değil: Dolap cezasının ve saç örgüsünden savurmanın güldürü malzemesi yapılmasını çocuğuna uygun bulmayan ebeveyn için.