Suspiria

Luca Guadagnino’nun versiyonu kendini perdede açıkça bölümlere ayırıyor: bölünmüş Berlin’de altı perde ve bir sonsöz. Ara başlıklar yüzünden gerilim kesintisiz tırmanmıyor, duraklayarak ilerliyor. Okulun iç mekânları Berlin’de değil, Varese’de kapalı duran Grand Hotel Campo dei Fiori’de çekildi; Berlin yalnızca dış sahneler için kullanıldı. Görüntü yönetmeni Sayombhu Mukdeeprom 35 mm’de çalıştı, palet kahverengiye, yeşile ve maviye bırakıldı. Guadagnino 1977 tarihli Dario Argento filminin ana renklere dayanan mantığını bilerek reddetti; o yoldan söylenecek her şeyin söylendiğini savunuyordu. Tilda Swinton üç rol oynuyor; yaşlı psikanalist rolü künyede Lutz Ebersdorf adlı var olmayan bir oyuncuya yazıldı ve Swinton bunu ancak gösterimden sonra doğruladı. Koreografiyi Damien Jalet kurdu, Dakota Johnson çekim öncesinde yaklaşık bir yıl dans çalıştı, müzik ise Thom Yorke’un ilk film işi. Dans burada süsleme değil sebep: bir provadaki hareketin başka bir odadaki bedene ne yaptığı aynı anda gösteriliyor. Film 75. Venedik Film Festivali’nde yarışmaya katıldı ve hiçbir ödül almadan döndü. Kimin için: Korkunun renkten değil koreografiden ve kurgudan çıkmasını isteyen, perde başlıklarıyla bölünmüş bir yapıya razı olan izleyici için. Kimin için değil: 1977 filminin doygun kırmızılarını ve temposunu arayan izleyici için; bu versiyon tam olarak onları bırakıyor.