The Arbor

Clio Barnard'ın ilk filmi, Bradford'lu oyun yazarı Andrea Dunbar'ı ve ondan sonra kalan kızlarını anlatıyor. Dunbar 1961'de doğdu, Buttershaw'daki konutlarda büyüdü, ilk oyununu on beş yaşında yazdı ve 1990'da öldü. Filmin yöntemi alışılmadık. Barnard iki yıl boyunca Dunbar'ın ailesi, arkadaşları ve mahalleliyle ses kaydı yaptı; sonra bu kayıtları bir senaryo gibi kurguladı ve oyuncular ekranda o seslere dudak senkronu yaptı. Yani duyduğunuz her cümle gerçek kişilerin kendi ağzından, ama gördüğünüz yüzler oyunculara ait. Bu tuhaflık, belgeselin tanıklıkla kurduğu ilişkiyi bilerek görünür kılıyor. Buna Dunbar'ın The Arbor adlı otobiyografik oyununun konutların arasında açık havada oynanan sahneleri ve arşiv görüntüleri de ekleniyor. Anlatının ağırlık merkezi kızı Lorraine'in hayatı ve film onu kolay bir kurban hikâyesine indirmiyor. Kimin için: biçimsel olarak yeni belgeselleri ve İngiliz işçi sınıfı anlatılarını merak edenler. Kimin için değil: bağımlılık, ihmal ve çocuk ölümü konularına yaklaşmak istemeyenler.