L'arte della felicità (The Art of Happiness)

Sergio, hüzün ve çöplerle dolu beyaz bir Napoli'de taksi kullanıyor. Yağan yağmur, on yıl önce Tibet'e giden ve bir daha geri dönmeyen kardeşinin ölümünün üstesinden gelmeye çalışan müşterilerini şehirde dolaştırıyor. Bir pop şarkıcısı, hayattan kesitleri geri dönüştüren biri, bir radyo spikeri, yaşlı bir amca, her biri kendine göre değişen koltuklarda, sevdiği kardeşinden bir iz. Bitmek bilmeyen bir yarışın içine girip kaybolmamak konusunda inat eden Sergio, Budizm'de ve onun temellerinde hastalıkla başa çıkma gücünü bulan Alfredo'yla birlikte ürettiği anılardan ve müzikten bunalmıştır. Gömdüğüne inandığı ve her zaman zorba olarak geri döneceğine inandığı notalar, rezonansa giren ve onun sağlam varlığını ifade eden bir ses tahtası talep ediyordu. Elini piyanonun üzerine koyan Sergio Alfredo yeniden hissediyor, geçmişi bugünle birlikte veriyor ve duygunun içinde kendini gerçekleştiriyor.