The Ballad of Narayama

Dağdaki bir köyde yiyecek az. Kural şu: yetmiş yaşına gelen köyden çıkarılır ve oğlu tarafından sırtında Narayama dağına taşınır. Orin altmış dokuz yaşında. Hazırlanıyor. Oğlu Tatsuhei için yeni bir eş buluyor, torununun sorunlarını çözüyor ve evi düzene sokuyor. Sağlam dişleri var ve bu köyde ayıp sayılıyor; yaşlı biri bu kadar iyi yiyemez. Taşla dişlerini kırıyor. Tatsuhei bunu yapmak istemiyor. Kış geliyor. Bir gece yola çıkıyorlar. Keisuke Kinoshita yönetti. Orin'i Kinuyo Tanaka, Tatsuhei'yi Teiji Takahashi oynuyor; kadroda Yūko Mochizuki ve Seiji Miyaguchi var. Yapım Japonya'dan ve film 1958'de çekildi. Kaynak Shichiro Fukazawa'nın öyküsü; aynı öykü 1983'te Shohei Imamura tarafından yeniden filme alındı ve o sürüm Cannes'da ödül kazandı. Kinoshita filmi kabuki tiyatrosu biçiminde kurdu; dekorlar açıkça sahne dekoru ve ışık sahne içinde değişiyor. Anlatıcı bir şamisen eşliğinde şarkı söylüyor ve olayları anlatıyor. Bütün film stüdyoda çekildi; dış mekân kullanılmadı ve dağ da bir dekor. Anlatının ele aldığı mesele kıtlık; gelenek bir zulüm olarak değil, hayatta kalma hesabı olarak gösteriliyor. Anlatı anneyi kurban olarak kurmuyor; kararı o veriyor ve oğlunu ikna eden de o. Filmin son bölümünde renk ve ışık değişiyor ve sahne bir törene dönüşüyor. Filmin sınırı biçim; sahne kurulumu yapay ve anlatı bugünkü gerçekçilik alışkanlığına uzak. Kimin için: klasik Japon sinemasını ve biçimsel denemeleri sevenler. Kimin için değil: yapay, yavaş ve final ağır.