The Long Voyage Home

Glencairn adında bir yük gemisi Batı Hint Adaları'ndan İngiltere'ye gidiyor. Ambarda patlayıcı var ve savaş sürüyor. Tayfa çok uluslu; kimi yıllardır denizde, kimi son seferini yaptığını söylüyor. İsveçli Olsen para biriktirdi ve memleketine dönüp çiftlik alacak. Herkes onun gitmesini istiyor çünkü kendileri gidemiyor. Atlantik geçiliyor, biri ölüyor, biri suçlanıyor. Liman göründüğünde iş meyhaneye kalıyor ve Olsen'in bileti orada tehlikeye giriyor. John Ford yönetti. Senaryoyu Dudley Nichols, Eugene O'Neill'in dört tek perdelik oyunundan uyarladı. Görüntü yönetmeni Gregg Toland. Kadroda John Wayne, Thomas Mitchell, Ian Hunter ve Barry Fitzgerald var. Yapım ABD'den. O'Neill filmi kendi eserlerinden yapılan uyarlamalar arasında en sevdiği saydı ve Ford'un ona verdiği kopyayı tekrar tekrar izlemekten yıprattı. Toland derin odak, sert kontrast ve neredeyse hiç hareket etmeyen kamera kullanıyor; görüntü filmin asıl konusu kadar önemli. John Wayne İsveçli denizciyi oynuyor ve aksanlı konuşuyor; alışılmış rollerinden uzak. Anlatının ele aldığı mesele karaya çıkamamak; herkes gitmeyi konuşuyor ve gemi hepsini geri alıyor. Film olay örgüsünü tek bir çizgide toplamıyor; bölümler ayrı oyunlardan geldiği için anlatı parçalı. Savaş arka planda duruyor ve tehdit çoğunlukla görünmüyor. Anlatı denizcileri kahraman yapmıyor; sarhoşluk, kavga ve kabalık olduğu gibi duruyor. Filmin sonu bir kişiyi kurtarıyor ve kalanları gemiye geri koyuyor. Filmin sınırı yapı; anlatı dağınık, tempo yavaş ve karakterlerin çoğu kısa kalıyor. Kimin için: klasik Hollywood'u ve görüntü yönetimini önemseyenler. Kimin için değil: dağınık, ağır ve final hüzünlü.