The Naked Island

Küçük ve susuz bir adada yaşayan dört kişilik bir aile. Karı koca her gün kayıkla anakaraya gidip su taşıyor, yamaçtaki tarlaya kova kova döküyor ve ertesi gün aynı işi yeniden yapıyor. Film neredeyse tümüyle bu tekrardan ibaret. Anlatının ilgilendiği yer yoksulluk edebiyatı değil, emeğin fiziksel gerçekliği: suyu dökme hareketi o kadar çok tekrarlanıyor ki seyirci bileğin acısını hissetmeye başlıyor. Felaket geldiğinde bile iş duruyor değil; ertesi sabah kovalar yine kalkıyor. Biçim radikal: filmde konuşma yok denecek kadar az ve diyalog kullanılmıyor. Anlatıyı Hikaru Hayaşi'nin müziği ile hareketin ritmi taşıyor. Yapım hikâyesi filmin varlık sebebi. Kaneto Şindo'nun 1950'de kurduğu bağımsız şirket Kindai Eiga Kyokai 1960'a gelindiğinde neredeyse iflas etmişti; Şindo kalan az parayla son bir film çekmeye karar verdi. Film yurt dışında tuttu, 1961'de 2. Moskova Film Festivali'nde büyük ödülü Grigori Çuhray'ın Berrak Gökyüzü ile paylaştı ve yabancı dağıtım haklarından gelen para şirketi ayakta tuttu. Nobuko Otowa ve Taiji Tonoyama oynuyor. Kimin için: sessiz sinemaya, gündelik emeğin ritmine ve Japon bağımsız sinemasına ilgi duyanlar. Kimin için değil: diyalog ve olay örgüsü isteyenler; film bilerek tek bir hareketi tekrarlıyor ve bu tekrarı seyirciye de yaşatıyor.