Dokuzuncu Kapı (The Ninth Gate)

Roman Polanski, Arturo Pérez-Reverte’nin 1993 tarihli romanı El Club Dumas’yı John Brownjohn ve Enrique Urbizu ile birlikte uyarlarken kitabı tek kola indirdi. Corso’nun Üç Silahşörler’in bir bölümüne ait el yazmasını araştırdığı hat ve romanın edebiyat göndermeleri tümüyle çıkarıldı; geriye şeytani kitap ile hayatta kalan nüshalar kaldı. Gerilim bu yüzden kovalamacadan değil karşılaştırmadan doğuyor: aynı sayfanın iki ayrı nüshadaki gravürü yan yana konuyor ve fark bir imzada, bir harfte aranıyor. Ekranda görülen dokuz gravür tarihî belge değil, film için çizildi. İspanyol sanatçı Francisco Solé her gravür için biri ön taslak biri son hâl olmak üzere ikişer çizim yaptı, yani toplam on sekiz kâğıt. Çekim üç ülkeye yayıldı: Toledo’da bir sokak, Sintra’daki Biester Sarayı, Seine-et-Marne’daki Ferrières Şatosu ve Aude’daki Puivert Şatosu. Film Kuzey Amerika’da 18,6 milyon dolarda kaldı, dünya genelinde 58,4 milyona ulaştı; 38 milyon dolarlık bütçenin karşılığı ağırlıkla Avrupa’dan geldi. Kimin için: Heyecanı takipten değil, iki kitabı yan yana koyup gravürdeki tek harflik farkı aramaktan çıkaran bir kurulumu isteyen izleyici için. Kimin için değil: Son kapının ardında ne olduğunun gösterilmesini bekleyen izleyici için; film o kareyi hiç vermiyor.