Babadan Oğula (The Place Beyond the Pines)

Derek Cianfrance’ın 2013 tarihli filmi üç bölümden kurulu ve her bölümde anlatının merkezindeki adam değişiyor. Cianfrance fikrin kaynağını kendi anlattı: film okulunda izlediği, üç perdeye birden açılan Abel Gance filmi Napoléon ve Psycho’daki devir, yani Janet Leigh’den Tony Perkins’e geçen el değiştirme. Bunun izleyiciye faturası şu: film en çok baktığınız oyuncuyu erken bırakıyor ve aynı ilgiyi bir sonrakine yatırmanızı istiyor. O yatırımı yapmazsanız son bölüm başka bir filme dönüşüyor. 140 dakika içinde peş peşe üç açılış izliyorsunuz. Açılış, Luke’un karavanından çıkıp panayırın içinden geçerek ölüm küresine girdiği tek plan. Görüntü yönetmeni Sean Bobbitt senaryoyu okur okumaz bunu kesintisiz, elde taşınan tek çekim olarak gördüğünü söylüyor. Kürenin içine girmekte diretti, iki kez motosiklet çarpıp beyin sarsıntısı geçirdi ve filmdeki plan sonunda o dışarıda kalarak alındı. Küredeki sürüş için Gosling’in yerine eğitimli bir sürücü girdi. Schenectady’de, gerçek bankalarda ve daha önce soyulmuş banka çalışanlarıyla çekildi. Gosling yüz dövmesini görünce filmi mahvedeceğini söyleyip sildirmek istedi. Cianfrance reddetti ve filmin zaten sonuçlar üzerine kurulu olduğunu söyledi; Gosling de o utancın karakterle bağını kurduğunu anlattı. Kimin için: Başkarakterin ortada devredilmesini kusur değil filmin kuralı sayan izleyici için. Kimin için değil: Luke’un hikâyesinin sonuna kadar süreceğini uman izleyici için.