La dama rossa uccide sette volte (The Red Queen Kills Seven Times)

Kitty ile Evelyn iki kardeş. Dedeleri öldükten sonra aile şatosu onlara kalıyor. Şatoyla birlikte bir de anlatı geliyor: her yüz yılda bir Kızıl Kraliçe geri dönüyor ve yedi kişiyi öldürüyor. Ailede bu hikâye çocukken anlatılırdı ve kimse ciddiye almazdı. Sonra Kitty'nin çevresindeki insanlar ölmeye başlıyor. Katil kırmızı pelerinli bir kadın ve öldürmeden önce gülüyor. Kitty'nin gizlediği bir şey var ve anlatı bunu sona saklıyor. Emilio P. Miraglia yönetti. Başrollerde Barbara Bouchet, Ugo Pagliai ve Marina Malfatti var; kadroda ayrıca Sybil Danning yer alıyor. Film giallo türünün örneklerinden; İtalyan polisiye korku sineması yetmişlerin başında bu kalıbı çok üretti. Türün alışılmış öğeleri burada da var: eldivenli katil, öznel kamera, aile sırrı ve moda dünyasında geçen bölümler. Miraglia bu filmden önce benzer bir yapım daha çekmişti ve ikisi birlikte anılıyor. Anlatının en zayıf tarafı çözüm; suçlunun kim olduğu tesadüfi bir bilgiyle açıklanıyor. Filmin gücü atmosferde: şato, sis ve kırmızı kostüm türün görsel hafızasına girdi. Bruno Nicolai'nin müziği filmin en çok anılan tarafı. Kimin için: giallo türünü ve yetmişler İtalyan tür sinemasını sevenler. Kimin için değil: olay örgüsü tutarsız, karakterler yüzeysel ve tempo dalgalı.