La voz dormida (The Sleeping Voice)

Kasım 1940. Savaş bitti ve İspanya'da yeni rejim hesap görüyor. Pepita köyden Madrid'e geliyor; ablası Hortensia bir kadın hapishanesinde ve hamile. Hortensia idama mahkûm; infaz doğumdan sonra yapılacak. Pepita her hafta parmaklıkların önüne gidiyor, çamaşır götürüyor, haber taşıyor. Ablasının kocası dağda saklanıyor ve onunla bağlantıyı da Pepita kuruyor. Kız siyasetten uzak durmak istiyor ama başka çaresi kalmıyor; her hafta biraz daha içine giriyor. Benito Zambrano yönetti ve senaryoyu Dulce Chacon'un romanından uyarladı. Kadroda Inma Cuesta, Maria Leon, Marc Clotet ve Daniel Holguin var. Yapım İspanya'dan. Film İspanya'nın Goya ödüllerinde ödüller aldı; Maria Leon en iyi yeni oyuncu seçildi. Roman savaştan sonra hapsedilen kadınların tanıklıklarına dayanıyor. Anlatının ele aldığı mesele kadınların hapishanesi; film İspanya'daki bu bölümün az anlatıldığını hatırlatıyor. Anlatı iki kardeşi karşılaştırıyor; biri siyasi, diğeri değil ve rejim ikisini de aynı yere koyuyor. Film işkenceyi ve infazı doğrudan gösteriyor. Hapishanedeki kadınlar tek tip çizilmiyor; dayanışma da ihanet de anlatının içinde. Anlatı ağır ilerliyor ve umut kırıntısı vermiyor. Filmin sonu bir bebeğe bağlanıyor. Filmin sınırı ağırlık; anlatı acı, sahneler sert ve izlemesi zor. Kimin için: İspanyol tarih dramalarını ve tanıklık anlatılarını sevenler. Kimin için değil: ağır, sert ve final acı.