Amore tossico (Toxic Love)

Roma'nın deniz kıyısındaki Ostia semtinde bir grup genç. Günleri tek bir döngüden ibaret: para bulmak, satıcıyı bulmak, iğneyi vurmak, beklemek. Cesare ile Michela birlikteler ve ilişkileri de aynı döngünün içinde: sevişmek yerine sıra bekliyorlar, konuşmak yerine nereden bulacaklarını tartışıyorlar. Anlatı boyunca kimse kurtulmuyor ve kimse kurtulmayı da denemiyor. Film uyuşturucuyu ne suç ne trajedi olarak sunuyor; sıkıcı, tekrarlı ve mekanik bir iş olarak gösteriyor. En çarpıcı yanı da bu tekdüzelik: bağımlılığın çekiciliği tümüyle silinmiş. Claudio Caligari yönetti. Kadronun tamamı amatör; oyuncuların çoğu gerçekten bağımlıydı ya da olmuştu ve konuşma biçimleri, argoları, hareketleri kendilerinin. Sonraki yıllarda birçoğu eroin ya da aids nedeniyle öldü. Film 40. Venedik Film Festivali'nde gösterildi ve De Sica Ödülü'nü kazandı. Kimin için: İtalyan sosyal gerçekçiliğini ve seksenlerin eroin dalgasını belgeleyen filmleri merak edenler. Kimin için değil: iğne ve kullanım sahnelerine tahammülü olmayanlar. Film bunları uzun uzun ve doğrudan gösteriyor, olay örgüsü yok denecek kadar zayıf ve tekrar kasten yorucu.