Tune In For Love (Tune in for Love)

Kore'de geçen bir film. Yıl 1994. Mi-su bir fırında çalışıyor. Hyun-woo yetiştirme yurdundan çıkmış. İş arıyor ve fırına geliyor. Aynı gün bir radyo programı fırında çalıyor. Bir dinleyici mektubu okunuyor. İkisi tanışıyor. Sonra ayrılıyor. Bundan sonra film yıllar boyunca ilerliyor. 1997, 2000, 2005. Her seferinde bir daha karşılaşıyorlar. Her seferinde biri hazır, diğeri değil. Hyun-woo sorunlu bir geçmişten geliyor. Bir olaya karışıyor ve hapse giriyor. Mi-su bekliyor ve beklemekten vazgeçiyor. Ülkenin ekonomisi çöküyor. 1997 krizi anlatının içine giriyor ve iş, ev, plan; hepsi dağılıyor. Radyo hep orada. Aynı program yıllarca yayında ve ikisi de dinliyor. Mektup yazıyorlar. Birbirlerine değil, programa. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil zamanlama: filmin fikri, iki insanın birbirini gerçekten istemesinin yetmemesi ve hayatın onları sürekli farklı yerlerde tutması. Radyonun işlevi anlatısal. İki kişi birbirini bulamadığı sürece program aracı oluyor ve sesler o kanaldan geçiyor. Ton hüzünlü ama ağır değil. Anlatı büyük felaket sahneleri kurmuyor. Dönem ayrıntıları özenli. Kaset, çağrı cihazı, ilk cep telefonları ve internet kafeler sırayla giriyor. Kadroda Kim Go-eun, Jung Hae-in ve Park Hae-joon var. Yönetmen Jung Ji-woo. Kimin için: Kore romantiklerini ve yıllara yayılan anlatıları sevenler. Kimin için değil: hız arayanlar; film uzun, tempo yavaş ve aynı kaçırma kalıbı defalarca tekrar ediyor.