Utoya (Utøya: July 22)

22 Temmuz 2011'de Utøya adasındaki gençlik kampına silahlı bir saldırı düzenlendi ve altmış dokuz kişi öldü. Film o saldırının başlangıcından bitişine kadar geçen yetmiş iki dakikayı, kurmaca bir kız karakterin peşinden anlatıyor. Saldırgan gösterilmiyor; yalnız uzaktan bir siluet ve ses olarak var. Anlatının ilgilendiği yer fail değil, kaçanların o süre boyunca ne yaptığı. Gençler saklanıyor, telefonla ailelerini arıyor, birbirini kaybediyor ve yardım gelmesini bekliyor. Filmin bütün gücü bilgisizlikten geliyor: kimse ne olduğunu bilmiyor ve seyirci de bilmiyor. Biçim tek karar üzerine kurulu: film tek bir kesintisiz planla çekildi ve süresi saldırının gerçek süresine eşit. Kamera hiç kesmiyor, dolayısıyla seyirci de kaçamıyor. Yapım tartışıldı. Böyle bir olayın canlandırılmasının doğru olup olmadığı Norveç'te uzun süre konuşuldu; yapım ekibi hayatta kalanlarla ve ailelerle çalıştı ve merkezdeki karakteri gerçek hiç kimseye dayandırmadı. Aynı yıl aynı olayı anlatan bir başka film daha çıktı ve o, saldırıyı mahkeme süreciyle birlikte anlattı. Andrea Berntzen başrolde. Erik Poppe yönetti. Kimin için: biçimsel riski olan filmleri izleyebilenler. Kimin için değil: konu ya da yöntem nedeniyle zorlanacak olanlar; uyarı gerçek ve film hafifletme yapmıyor.