Quislings siste dager (Quisling: The Final Days)

8 Mayıs 1945, Norveç'te işgal sona eriyor. Vidkun Quisling tutuklanıyor. Savaş yıllarında Alman yönetimiyle iş birliği yapan hükümetin başındaki adamdı ve adı ülkesinde ihanetle eş anlamlı hale geldi. Yargılanmayı bekliyor. Cezaevine bir papaz geliyor; görevi mahkûmla konuşmak. Papazın karısı savaş sırasında Quisling'in imzaladığı kararlar yüzünden yakınlarını kaybetti. İki adam aylarca konuşuyor. Quisling hiçbir şeyden pişman değil ve kendisini yanlış anlaşılmış görüyor. Erik Poppe yönetti. Quisling'i Gard B. Eidsvold, papazı Anders Danielsen Lie oynuyor. Yapım Norveç'ten. Anlatının dayandığı süreç gerçek: Quisling yargılandı ve 1945 sonunda idam edildi. Filmin kurduğu mesele affetme değil, anlamaya çalışmanın sınırı; papaz görevini yapmakla kişisel öfkesi arasında sıkışıyor. Anlatı Quisling'i insanileştirmiyor ama basit bir kötü adam olarak da göstermiyor; adam kendi mantığı içinde tutarlı ve bu, filmin en rahatsız edici tarafı. Mekân neredeyse tümüyle cezaevi; anlatı dışarıdaki ülkeyi yalnızca sesler ve haberlerle veriyor. Poppe daha önce de Norveç'in yakın tarihindeki zor olayları ele almıştı ve bu film o çizgiye ait. Filmin sınırı temposu; konuşmaya dayalı yapı uzun bölümlerde ağırlaşıyor. Kimin için: tarihsel yargılama dramalarını ve İskandinav sinemasını sevenler. Kimin için değil: olay az, film büyük ölçüde iki kişinin konuşmasından ibaret ve konu ağır.