Venom: Zehirli Öfke (Venom)

Ruben Fleischer’ın yönettiği filmin türü afişte yazandan farklı. Bu bir süper kahraman filminden çok, adamın kendi bedeniyle tartıştığı bir ikili komedi ve en iyi bölümü ortadaki yarım saat, Eddie ile içindeki sesin pazarlık ettiği sahneler. Buna karşılık ilk otuz dakikada symbiote neredeyse hiç yok; Venom’u görmek için gelen izleyici önce uzunca bir düşüş hikâyesi izler. İkinci somut uyarı finalde. Kapanış kavgası iki symbiote arasında, karanlıkta ve birbirine çok benzeyen iki kara kütle hâlinde geçiyor; kimin kim olduğunu takip etmek gerçekten zor. Okunaklı, pratik efektle kurulmuş bir dövüş bekleyen izleyici için uygun değil. Sony filmi bilerek R yerine daha geniş yaş grubuna açık bir sınıfta tuttu; gerekçe, karakterin ileride Örümcek Adam ve Marvel tarafıyla buluşma ihtimalini kapatmamaktı. Sonuç tuhaf bir denge oldu: çizgi romandaki kafa ısırma korunmuş ama kanı alınmış. Tom Hardy sette bolca doğaçlama yaptı, ıstakoz havuzu sahnesi senaryoda yoktu ve oyuncu, en sevdiği otuz kırk dakikalık bölümün filmden çıkarıldığını söylüyor. Michelle Williams de kendi repliklerinden birini kendisi yazdı. Eleştirmenler filme genel olarak soğuk baktı, seyirci ise tersi yönde davrandı: 80,3 milyon dolarlık açılışıyla ekim ayının o güne dek görülmüş en büyük gişe açılışını yaptı.