Venus

Londra'da geçen bir film. Maurice yaşlı bir oyuncu. Artık yalnız küçük roller alıyor; hastanede yatan adam, ölen dede, sedyedeki ihtiyar. Arkadaşı Ian ile her gün buluşuyorlar. Aynı kafe, aynı masa, aynı konular. Ian'ın yeğeni geliyor. Ona bakması için gönderilmiş. Jessie yirmi yaşında. Kaba, ilgisiz ve hiçbir şey yapmak istemiyor. Ian ondan hemen bıkıyor. Maurice ilgileniyor. Bundan sonra film bir yakınlaşma anlatısı. İkisi şehirde geziyor. Adam ona müzeler gösteriyor. Bir tabloyu gösteriyor; Venüs. Kız sıkılıyor ama gelmeye devam ediyor. Maurice'in ilgisi açıkça cinsel. Anlatı bunu saklamıyor ve romantikleştirmiyor da. Jessie bunu kullanıyor. Para istiyor, kıyafet istiyor, hediye istiyor. Adam veriyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil kalan zaman: filmin fikri, Maurice'in bir prostat ameliyatı geçirmiş olması, artık cinsel olarak hiçbir şey yapamaması ve arzunun yine de bitmemesi. Kız da bunu biliyor. İlişki eşit değil ve anlatı bunu her sahnede belli ediyor. Bir de eski karısı var. Valerie yıllar önce onu terk etti ve hâlâ görüşüyorlar. O ilişki filmin en olgun tarafı. Sonda Maurice hastalanıyor. Jessie yanında. Son bölüm deniz kıyısında geçiyor. Peter O'Toole rolü hiçbir noktada sempati dilenmeden oynuyor ve en iyi erkek oyuncu dalında Oscar adayı oldu; bu, kariyerinin sekizinci adaylığıydı. Senaryo Hanif Kureishi'ye ait. Yönetmen Roger Michell. Kadroda Peter O'Toole, Leslie Phillips, Jodie Whittaker, Richard Griffiths ve Vanessa Redgrave var. Kimin için: İngiliz karakter dramalarını ve rahatsız edici ilişkileri sevenler. Kimin için değil: temiz bir duygu arayanlar; anlatı merkezindeki ilişkiyi hiçbir zaman aklamıyor ve bazı sahneler doğrudan rahatsız edici.