Violeta se fue a los cielos (Violeta Went to Heaven)

Violeta Parra Şili'de kırsalda büyüdü, ülkeyi köy köy dolaşıp halk şarkılarını derledi ve bunları kaydetti. Sonra kendi şarkılarını yazdı. Paris'te sergi açtı, Louvre'da işleri gösterildi ve ülkesine döndüğünde Santiago yakınında büyük bir çadır kurup orada kültür merkezi yapmaya çalıştı. Çadıra kimse gelmedi. 1967'de kendini öldürdü. Andrés Wood yönetti. Violeta'yı Francisca Gavilán oynuyor; şarkıları da kendisi söylüyor. Kaynak Violeta'nın oğlu Ángel Parra'nın yazdığı kitap. Filmin yapısı kronolojik değil. Çocukluk, Paris yılları, aşk ilişkileri ve çadır dönemi iç içe geçiyor; anlatı bir hayat hikâyesi kurmak yerine parçalar hâlinde ilerliyor. Violeta Parra Latin Amerika müziğinde temel bir isim; Gracias a la vida şarkısı kıta genelinde bilinen bir parça ve film bunun ne zaman yazıldığını bilerek geç veriyor. Anlatı karakteri sevimli göstermiyor. Violeta inatçı, geçimsiz ve çevresindekilere zor; film bunu yumuşatmıyor. Derleme bölümleri en iyi kısım; kırsalda yaşlı insanlardan şarkı kaydetmesi ve bunun neden önemli olduğu somut anlatılıyor. Yapım 2012 Sundance Film Festivali'nde dünya sineması bölümünde büyük jüri ödülünü kazandı. Kimin için: Latin Amerika müziğine ve sanatçı biyografilerine ilgi duyanlar. Kimin için değil: yapı dağınık, zaman geçişleri takip etmesi zor ve müziği bilmeyen için bağlam eksik kalıyor.