Gonzaga: De Pai pra Filho (Gonzaga: From Father to Son)

Luiz Gonzaga kuzeydoğudan çıkıyor. Evde kavga var ve bir aşk hikâyesi kötü bitiyor; çocuk yaşta orduya yazılıyor. Yıllar sonra Rio'da akordeon çalıyor ve kimse dinlemiyor. Sonra kendi bölgesinin müziğini çalmaya başlıyor ve ülke onu dinliyor. Bu arada bir oğlu var: Gonzaguinha. Baba yollarda, çocuk başkasının evinde büyüyor. Oğul da müzisyen oluyor ama başka bir müzik yapıyor ve babasının müziğini eski buluyor. İkisi yıllarca konuşmuyor. Anlatı bir araba yolculuğunda ikisini yan yana koyuyor. Breno Silveira yönetti. Kadroda Chambinho do Acordeon, Adélio Lima, Land Vieira ve Júlio Andrade var. Yapım Brezilya'dan. Anlatının zemini gerçek; Luiz Gonzaga Brezilya'da baião müziğinin en bilinen ismi ve oğlu Gonzaguinha da tanınmış bir şarkıcıydı. Yönetmen daha önce de bir müzisyen biyografisi çekmişti ve aynı yapı bu filmde de kullanılıyor. Anlatı iki kuşağı dönüşümlü veriyor; baba ile oğulun hikâyeleri kesişerek ilerliyor. Anlatının ele aldığı mesele babasızlık; müzik ikinci planda ve asıl konu bir hesaplaşma. Film kuzeydoğu ile Rio arasındaki farkı doğrudan konu ediyor. Şarkılar anlatının içinde tam olarak çalınıyor ve dönem kayıtları kullanılıyor. Anlatı babayı aklamıyor; adam evine dönmüyor ve bunu açıklamıyor. Filmin sınırı yapı; anlatı uzun, biyografi kalıbı düz ve final duygusal. Kimin için: Brezilya müziğini ve müzisyen biyografilerini sevenler. Kimin için değil: uzun, kalıp ve final hüzünlü.