Yield to the Night

Mary Hilton bir kadını sokakta vurup öldürdü ve idam cezası aldı. Film onu hücrede, infazı bekleyen günlerde gösteriyor. Hücrede yalnız değil; nöbetleşe iki gardiyan sürekli yanında oturuyor ve gözünü ayırmıyor. Işık hiç sönmüyor. Geriye dönüşlerde cinayete giden yol anlatılıyor: bir adam, bir başka kadın ve Mary'nin kaybettiği her şey. J. Lee Thompson yönetti. Mary'yi Diana Dors oynuyor. Kaynak Joan Henry'nin romanı. Diana Dors o dönem İngiltere'de sarışın yıldız imgesiyle tanınıyordu; bu filmde makyajsız ve süssüz oynuyor ve rol kariyerindeki en ciddi iş sayılıyor. Film sık sık Ruth Ellis davasından esinlendiği söylenerek anılır. Bu tam doğru değil: Joan Henry'nin romanı Ellis'in idamından önce yayımlandı. Ama film Ellis'in asılmasından kısa süre sonra vizyona girdi ve İngiltere'deki idam cezası tartışmasının tam ortasına düştü. Anlatının biçimi bilerek kapalı: neredeyse tümüyle hücre içinde geçiyor ve zamanın geçişi bekleyişle veriliyor. Film idam cezasına açıkça karşı ve Mary'yi masum göstermeden bunu yapıyor; cinayeti işlediği tartışmasız. İngiltere'de idam 1965'te fiilen kaldırıldı; bu film o sürecin kamuoyundaki tartışmasının parçası oldu. Kimin için: İngiliz sinemasının ellili yıllarını ve idam cezası üzerine filmleri izleyenler. Kimin için değil: klostrofobik, tempo bilerek yavaş ve final bilinen yere gidiyor.