Rolf de Heer

Adrian Martin, Ten Canoes'un başarısının Avustralya film endüstrisinin çelik gibi sayılan birkaç varsayımını yeniden yazdığını söylüyor. Rolf de Heer'in kanıtladığı iki şey var ona göre: ortak yönetmeni Peter Djigirr ve yerli katılımcılarla özenli bir iş birliği sayesinde tepeden bakmayan, sömürmeyen bir film yapılabiliyor, ve genel seyirci büyük bölümü Ganalbingu lehçesinde çekilmiş altyazılı bir filmi kaldırabiliyor. Martin aynı konudaki önceki filmi The Tracker'ın ise seyirciyi tam ortadan ikiye böldüğünü hatırlatıyor. Üslubunu da adlandırıyor: rahatsız edici ölçüde dolaysız, sunumsal bir çekim tarzı; bu tarz zaman zaman onu hantal bir naif sanat edasına düşürmüş ve çoğu kez bir çocuğun ya da bir dışlanmışın bakışıyla eşleşmiş. Bu filmde o kasıtlı naifliği inceltiyor.