Ten Canoes

Rolf de Heer ile Ramingining topluluğundan Peter Djigirr'in birlikte yönettiği bu Avustralya filmi, tamamen Aborijin dillerinde çekilen ilk uzun metraj. Film tek bir fotoğraftan doğdu: David Gulpilil, de Heer'i Arnhem Land'deki evine davet edip ona antropolog Donald Thomson'ın 1930'larda çektiği, Arafura Bataklığı'nda kaz yumurtası toplamak için kano süren on adamı gösteren bir fotoğrafı gösterdi. Anlatı iki zamanda ilerliyor ve ayrım renkle yapılıyor: yakın geçmişteki çerçeve hikaye siyah beyaz, içindeki mitolojik geçmiş ise renkli, yani alışılmış kullanımın tam tersi. Çerçevede yaşlı Minygululu, genç kardeşinin kendi en genç karısına göz koyduğunu fark edip ona mitolojik geçmişten bir uyarı hikayesi anlatıyor. Kadronun tamamı bölgenin yerlisiydi ve hiçbiri daha önce oyunculuk yapmamıştı, ekip saatlerce bel hizasında suda çalıştı ve korunmaları için on bir timsah gözcüsü tutuldu. Film Cannes'da Un Certain Regard Jüri Özel Ödülü'nü, Avustralya Film Enstitüsü Ödülleri'nde ise yedi adaylıktan altısını kazandı, aralarında En İyi Film ve En İyi Yönetmen de var. Kimin için: Yerli anlatı geleneklerini ve sinemanın antropolojiyle kesiştiği yeri merak edenler için. Kimin için değil: Batılı anlamda bir olay örgüsü bekleyenler için değil, film hikaye içinde hikaye yapısıyla ve kendi ritmiyle ilerler.