Alba

On bir yaşındaki Alba çok az konuşur. Hasta annesine bakar, tuvalete gitmesine yardım eder, gündüzleri annesi dinlensin diye sessizce oynar. Bir gece annesinin durumu ağırlaşır ve hastaneye kaldırılır. Alba'ya bakacak kimse kalmadığı için üç yaşından beri görmediği babasının yanına gönderilir. Baba Edgar onunla yakınlaşmaya çalışır ama Alba için bu ev zor bir yerdir. Ana Cristina Barragán'ın ilk uzun metrajı Ekvador'da geçiyor ve büyümeyi büyük olaylarla değil küçük utançlarla anlatıyor: okulda dışlanmak, ilk öpücük, hastanedeki ziyaretler, tanımadığı bir adamla aynı evde uyanmak. Kamera Alba'nın yüzünden ve elinden ayrılmıyor. Macarena Arias filmi neredeyse konuşmadan taşıyor. Sonuç, çocukluğu duygusal bir müzikle süslemeyen, sakin ve dikkatli bir film.