Geleceğe Dönüş III (Back to the Future Part III)

Üçleme boyunca en tuhaf üretim anısı bu filme ait. Linç sahnesinde Michael J. Fox ilk iki çekimde ayaklarının altındaki tahta sandığa basıyordu; Zemeckis boğuşmayı fazla koreografik bulunca Fox sandığı kaldırıp ipi parmaklarıyla boğazından uzak tutmayı önerdi. Üçüncü denemede elini yanlış yere koydu, ip şah damarını sıkıştırdı ve kamera çekmeye devam ederken saniyelerce baygın şekilde asılı kaldı. Fox bunu Lucky Man adlı anı kitabında, Zemeckis’in bir süre onu gerçekten iyi oyunculuk sandığını söyleyerek anlatıyor. Filmin kendisi de bir denge değişikliği. Zaman makinesi neredeyse tüm süre boyunca bozuk olduğundan bu bölüm bir zaman yolculuğu bulmacası değil, süresi dolmak üzere olan bir vestern. Şaka mantığı da buna göre kayıyor: önceki filmlerdeki gibi bir değişkeni kurcalayıp sonucunu izlemek yerine, benzinsiz bir arabayı saatte seksen sekiz mile nasıl çıkaracağımız sorusu etrafında dönüyor. İkinci fark Doc’un ilk kez romantik başrole geçmesi; Marty ikinci yarıda belirgin biçimde geri plana düşüyor. Final, Jamestown’daki Railtown 1897 sahasında, Sierra Railway üç numaralı gerçek bir buharlı lokomotifle çekildi. Kimin için: seriyi kapatmak isteyenler ve pratik demiryolu işçiliğiyle kurulmuş tek parça bir finali sevenler için. Kimin için değil: ikinci filmin iç içe geçen zaman katmanlarını bekleyen izleyici için değil; burada tek çizgi ilerleyen, daha yumuşak ve daha yavaş bir hikâye var.