Blockade

1941 ile 1944 arasında kuşatma altındaki Leningrad. Film o günlerde çekilmiş görüntülerden oluşuyor: kar küreyen insanlar, cesetleri kızakla taşıyanlar, sıraya girenler, yıkılan binalar ve sokak ortasında yürüyen kalabalık. Anlatının ilgilendiği yer askeri tarih değil, gündelik hayatın sürmesi: kimse kahraman değil, kimse konuşmuyor ve kamera açlığı bir olay olarak değil, sıradan bir durum olarak kaydediyor. Sondaki idam sahnesi filmin tek doruk noktası ve orada da kalabalığın tepkisi anlatılmıyor, yalnızca gösteriliyor. Biçim tümüyle arşiv: görüntüler St. Petersburg belgesel film arşivinden geliyor, anlatıcı yok, müzik yok ve tek bir açıklama satırı bile eklenmiyor. Filmin asıl müdahalesi seste. Sessiz arşiv görüntülerine ses tasarımcıları dönemin ve hareketin gerektirdiği sesleri tek tek eşlemiş: tramvay gıcırtısı, siren, itfaiye hortumu, ayak sesleri, kar ve uzaktaki patlamalar. Yani gördüğümüz gerçek, duyduğumuz yeniden kurulmuş. Sergei Loznitsa yönetti. Süre 52 dakika. Kimin için: arşiv sinemasını, ses tasarımını ve savaş tarihini merak edenler. Kimin için değil: bağlam bekleyenler; film hiçbir şey açıklamıyor ve kuşatmayı bilmeyen için yalnızca bir dizi görüntü olarak kalıyor.