Austerlitz

Yaz günü, eski bir toplama kampında turistler dolaşıyor. Şort giyiyorlar, dondurma yiyorlar, rehberi dinliyorlar, kapıdaki yazının altında fotoğraf çektiriyorlar. Film başka hiçbir şey göstermiyor. Anlatının ilgilendiği yer kampın tarihi değil, ziyaretin kendisi: Sergei Loznitsa kamerayı sabitleyip insanların nasıl davrandığına bakıyor ve hüküm vermiyor. Seyirci rahatsız oluyor ama filmin hiçbir yerinde bunu söyleyen bir cümle yok. Biçim tümüyle gözlemci: siyah beyaz, uzun sabit planlar, anlatıcı yok, müzik yok. Duyduğumuz tek şey kalabalığın sesi ve farklı dillerdeki rehber anlatımları. Çekimler Sachsenhausen ve Dachau'da yapıldı. Adı W.G. Sebald'ın Austerlitz romanından geliyor. Loznitsa arşiv ve gözlem belgesellerini bu yöntemle çekmeye devam etti; The Event ve The Trial da aynı çizgide. Kimin için: gözlemci belgeselleri ve anma kültürü üzerine düşünmek isteyenler. Kimin için değil: yönlendirme bekleyenler; film hiçbir şey açıklamıyor, seksen dakika boyunca aynı şeyi gösteriyor ve bazı seyirciye tekrar gibi gelecek.