Call Me Lucky

Bobcat Goldthwait, seksenlerde kendisine akıl hocalığı yapan komedyen Barry Crimmins'i anlatıyor. Film önce Crimmins'in Boston sahnesindeki efsanevi sertliğini, Patton Oswalt ve Marc Maron gibi isimleri nasıl yönlendirdiğini kuruyor; sonra ortadan ikiye ayrılıyor. Crimmins doksanların başında dört ya da beş yaşındayken, bakıcısının eve getirdiği bir adam tarafından defalarca tecavüze uğradığını açıkladı. Bunu açıkladıktan sonra internet sohbet odalarında çocuk istismarcılarının izini sürmeye başladı. Altı aylık bir araştırmanın ardından 24 Temmuz 1995'te Senato Yargı Komitesi'nde ifade verdi ve interneti bir sapkın süpermarketi olarak tanımladı, America Online'ın bu ağın vazgeçilmez halkası hâline geldiğini söyledi. Bir ay sonra FBI, Masum Görüntüler adlı iki yıllık soruşturmayı bitirip on ikiden fazla tutuklama yaptı ve yüz yirmi eve baskın düzenledi; tutuklananların bazıları Crimmins'in kendi izlediği kişilerdi. Goldthwait bunu bir kahramanlık hikâyesine çevirmiyor; öfkenin nereden geldiğini gösteriyor. Kimin için: stand-up tarihini ve öfkenin işe dönüştüğü hikâyeleri merak edenler. Kimin için değil: çocuk istismarı anlatımını kaldıramayacak olanlar; film bu konuda açık sözlü.