Kargo 200 (Cargo 200)

1984, Sovyetler Birliği. Afganistan savaşı sürerken taşra kasabasında bir milis yüzbaşısı genç bir kadını kaçırıyor ve kendi evinde tutuyor. Kadının nişanlısı cephede; eve gelen ise çinko tabut oluyor. Filmin adı bu tabuta ait: Kargo 200, Sovyet ordusunda savaşta ölenlerin naaşlarının taşınmasına verilen koddu. Anlatının ilgilendiği yer suç değil, çürümenin sıradanlığı: kimse yardıma gelmiyor, kimse şaşırmıyor, devlet ile şiddet aynı üniformayı giyiyor. Balabanov bunu dağılan bir sistemin son yılları olarak çiziyor. Biçim soğuk ve mesafeli; kamera dehşeti abartmıyor, yalnızca kaydediyor. Dönemin pop şarkıları sahnelerin üstüne bilerek uyumsuz biçimde bindiriliyor. Yapım hikâyesi filmin ne kadar rahatsız edici olduğunu gösteriyor. Senaryoyu okuyan pek çok oyuncu rol almayı reddetti; aralarında Yevgeni Mironov, Sergey Makovetski ve Kirill Pirogov vardı ve Makovetski yönetmene filmi hiç çekmemesini önerdi. Balabanov'un uzun süredir birlikte çalıştığı görüntü yönetmeni Sergey Astahov bu film yüzünden ondan koptu. Sonrasında birçok şehir filmi göstermeyi reddetti. Kimin için: sert Rus sinemasını ve Sovyet çöküşünün karanlık portrelerini merak edenler. Kimin için değil: neredeyse herkes; film cinsel şiddet ve ceset görüntüleri konusunda hiçbir şeyi yumuşatmıyor.