Climax

Climax (2018) bir Gaspar Noé filmi ve bu cümle tek başına bir uyarı. Yönetmenin amacı sizi rahatlatmak değil, rahatsız etmek. Bunu bilerek girmeyenler için zor bir gece olabilir. Hikâye basit: doksanların ortasında yirmi dansçı, ormandaki bir yatılı okulda üç günlük prova için toplanıyor. Son gece bir parti veriyorlar. Sangriaya birinin ne kattığı belli değil ve gece yavaşça cehenneme dönüyor. Filmin ilk yarım saati nefes kesen, tek plan çekilmiş bir dans gösterisi. Sofia Boutella ve gerçek dansçılardan oluşan kadro burada olağanüstü. Sonrasında ise kamera koridorlarda dolaşmaya başlıyor, neredeyse hiç kesmiyor, bir yerde tamamen ters dönüyor ve sizi de sarhoş ediyor. Teknik olarak etkileyici bir film: uzun planlar, kırmızı ile yeşil arasında gidip gelen ışık, Daft Punk ve Aphex Twin'li bir müzik seçkisi. Seyretmesi ise yorucu, bilerek yorucu. Kimin için: dans sinemasını, cesur biçim denemelerini ve rahatsız eden filmleri sevenler; Noé'nin diğer işlerini merak edenler. Kimin için değil: içinde uyuşturucu, panik atak, şiddet ve hamile bir karakterin başına gelen ağır sahneler var. Sakin bir akşam arıyorsanız kesinlikle bu değil. Altyazılı izleyin, Fransızca diyalogların doğaçlama tonu filmin bir parçası.