Dancer

Sergei Polunin, Ukrayna'da başlayan bir yolun sonunda Royal Ballet'in en genç baş dansçısı oldu. Sonra yirmi iki yaşında istifa etti. Belgesel bu kararın öncesini kuruyor: ailesi onun eğitimini karşılamak için parçalandı, annesi onunla kaldı, babası ve büyükannesi yurt dışında çalışmaya gitti. Polunin yıllarca bu fedakarlığın karşılığını ödemek zorunda hissetti. Steven Cantor'un filmi ailenin kendi çektiği ev videolarını, sahne kayıtlarını ve yakın çevresiyle yapılan röportajları birleştiriyor. Anlatının merkezinde bir yetenek hikayesi değil, o yeteneği üretmek için kurulan mekanizma var. Filmin doruk noktası, David LaChapelle'in Polunin'i Hozier'in Take Me to Church parçasına dans ederken çektiği video. O kayıt internette milyonlarca kez izlendi ve Polunin dansı bırakmak üzereyken onu geri getirdi. Kimin için: Bale ve dans belgesellerini, sanatçı portrelerini ve yeteneğin bedeli üzerine anlatıları sevenler için. Kimin için değil: Film Polunin'e eleştirel mesafe koymuyor ve davranışlarının bir kısmını açıklama olarak sunuyor. Dans sahneleri de bekleneceğinden az.