Dark Days

New York'un altında kullanılmayan bir demiryolu tüneli var. Orada insanlar yaşıyor. Bazıları yıllardır orada: kulübeler yapmışlar, elektriği hattan çekmişler, ocak kurmuşlar, köpek beslemişler ve kendi düzenlerini kurmuşlar. Belgesel bu insanlarla birlikte kalarak çekildi. Kamerayı taşıyan kişi de aynı tünelde yaşadı ve çekim ekibi tünelde yaşayanlardan oluştu. Marc Singer yönetti. Belgesel 2000 tarihli. Yönetmenin sinema geçmişi yoktu; kamerayı ve tekniği çekim sırasında öğrendi ve tünelde yaşayanlar filmi birlikte çekti. Görüntü siyah beyaz ve düşük ışıkta; aydınlatma hattan çekilen elektrikle kuruldu. Filmin müziği DJ Shadow'a ait ve sanatçı kayıtları film için verdi. Belgeselin sonu belirli bir olaya bağlanıyor: demiryolu şirketi tüneli boşaltma kararı alıyor ve orada yaşayanlar için konut süreci başlıyor. Anlatı acındırmıyor; insanlar kendi hayatlarını anlatıyor ve film yorum yapmıyor. Yapım Sundance'te ödüller kazandı ve bağımsız belgeselcilikte sık anılan bir örnek oldu. Kimin için: gözlemsel belgeselleri ve şehir hayatına dair anlatıları sevenler. Kimin için değil: görüntü kalitesi düşük, yapı gevşek ve konu ağır.