Electroma

İki robot bir arabayla Amerika'nın çölünde ilerliyor. Bir kasabaya varıyorlar; kasabadaki herkes de robot. İkisi bir laboratuvara giriyor ve orada yüzlerine insan yüzü yaptırıyorlar; silikon, saç, ten rengi. Dışarı çıktıklarında kasaba onları kabul etmiyor. Kovalanıyorlar. Çölde yürümeye başlıyorlar ve yüzler sıcakta erimeye başlıyor. Film boyunca tek bir replik yok. Anlatı yalnız görüntü ve müzikle ilerliyor. Thomas Bangalter ve Guy-Manuel de Homem-Christo yönetti; ikisi Daft Punk üyesi. Filmin müziği Daft Punk'a ait değil; seçkide Curtis Mayfield, Todd Rundgren ve Brian Eno gibi isimler var ve bu tercih izleyicilerin çoğunun beklentisini boşa çıkardı. Yapım 2006'da Cannes'da Yönetmenlerin On Beş Günü bölümünde gösterildi. Anlatının ele aldığı mesele aynı olmak isteme; iki karakter farklı olmak istiyor ve bunun karşılığı dışlanma. Filmin ritmi çok yavaş ve bazı planlar dakikalarca sürüyor; bu bilinçli bir tercih. Görüntü yönetimi geniş formatta ve çöl manzarası anlatının ana malzemesi. Filmin sınırı erişilebilirlik; deneysel bir iş ve Daft Punk konseri bekleyen izleyici için tamamen yanlış. Kimin için: deneysel sinemayı ve diyalogsuz anlatıları sevenler. Kimin için değil: çok yavaş, olay örgüsü neredeyse yok ve müzik beklentisi karşılanmıyor.