Elvira Madigan

Bo Widerberg'in 1967 filmi, 1889'da gerçekten yaşanmış bir olayı anlatır. Sahne adı Elvira Madigan olan Danimarkalı ip cambazı Hedvig Jensen ile evli ve iki çocuklu İsveçli teğmen Sixten Sparre birlikte kaçar. Sparre ordudan firar ettiği için hiçbir yerde iş bulamaz ve bir yaz boyunca süren kaçışları parasızlıkla sonuçlanır. Kayıtlar ikisinin ölümünü, Sparre'nin önce Elvira'yı sonra kendini vurmasıyla açıklar. Widerberg bu malzemeyi tarihsel dram olarak değil, neredeyse tümüyle duyusal bir deneyim olarak kurar: aşırı pozlanmış yaz ışığı, çimen, böcek sesleri, yakın plan yüzler. Mozart'ın 21. Piyano Konçertosu'nu son anda müzik olarak seçmesi, o eserin bugün hala filmin adıyla anılmasına yol açtı. Pia Degermark aynı yıl Cannes'da en iyi kadın oyuncu ödülünü aldı. Kimin için: biçimin duyguyu taşıdığı, olay örgüsünün geri planda kaldığı filmleri sevenler için. Kimin için değil: Şiddetli bir sonu estetize etmenin rahatsız edici olabileceğini düşünenler için.