Family Life

Janice'in muhafazakâr ailesi onu kürtaj olmaya zorluyor ve kızın ruh sağlığı bundan sonra hızla çöküyor. Film onun hastane sistemine girişini ve orada gördüğü tedaviyi neredeyse belgesel soğukluğuyla izliyor. Ken Loach bu hikâyeyi ikinci kez çekiyor; 1967'de David Mercer'in yazdığı In Two Minds adlı televizyon oyununu yönetmişti ve film onun uzun metraj versiyonu. Fikrin arkasındaki isim yapımcı Tony Garnett. Hem psikiyatr R. D. Laing'in çalışmalarından hem de kendi ailesindeki akıl hastalığı deneyiminden besleniyordu; Mercer ve Loach başta isteksiz olmasına rağmen projeyi o sürdürdü. Bütçe 180 bin sterlindi ve National Film Finance Corporation ile Nat Cohen'in Anglo-EMI'si arasında eşit bölüşüldü. Kadro profesyonellerle profesyonel olmayanları karıştırıyor: anneyi oynayan kişi banliyöde yaşayan bir ev kadını, psikiyatrı oynayan kişi ise gerçek bir hekim. Britanya'da gişe tutmadı ama Laing'in kuramlarının popüler olduğu Fransa'da ilgi gördü. Eleştirmenler belgesel üslubu ve duygusal etkiyi övdü, bir kısmı anti psikiyatri tezini tartışmalı buldu. 1972 Berlin'inde birden fazla ödül kazandı ve 1973'te BAFTA'da En İyi Film dalında aday gösterildi. Filmin Loach'a maliyeti ağır oldu; bundan sonra yıllarca uzun metraj çekemedi. Kimin için: anti psikiyatri tartışmasını ve yetmişlerin İngiliz sosyal sinemasını merak edenler. Kimin için değil: dengeli bir bakış bekleyenler; film kurumu ve aileyi aynı anda suçluyor ve tıbbi tarafa hiçbir savunma hakkı tanımıyor.