Ben, Daniel Blake (I, Daniel Blake)

I, Daniel Blake (2016) kalp krizi geçirmiş bir marangozun sosyal yardım almaya çalışmasını anlatıyor. Daniel Newcastle'da elli dokuz yaşında bir usta. Doktoru çalışmasını yasaklıyor. Devletin hastalık yardımına başvuruyor ve reddediliyor: telefondaki görevli ona kolunu şu kadar kaldırıp kaldıramadığını soruyor, kalbini hiç sormuyor ve puanı yetmiyor. İtiraz edebilmesi için önce iş arama yardımına başvurması gerekiyor. O yardımı almak içinse iş aradığını kanıtlaması gerekiyor; yani çalışması yasak olduğu halde iş aramak zorunda. Bütün başvurular internetten yapılıyor ve Daniel bilgisayar kullanmayı bilmiyor. Filmin yaptığı şey bir kişiyi değil bir mekanizmayı göstermek. Hiçbir görevli kötü niyetli değil; hepsi kendi ekranındaki kutuları dolduruyor ve sistem bir bütün olarak insanı eliyor. İkinci hat Katie: iki çocuğuyla Londra'dan sürgün edilmiş bir anne, çünkü barınacak ev orada yok. Bir gıda bankası sahnesi var. Katie bir konserve açıyor ve orada, ayakta yiyor. Sahne tek çekimde alındı; oyuncu bunu provada yapmamıştı ve tepki gerçek. Ken Loach seksen yaşında çekti ve emeklilikten dönmüştü. Cannes'da Altın Palmiye'yi aldı; Loach'un ikinci Palmiye'si. Senaryo Paul Laverty'nin ve gerçek vakalar üzerine yapılan görüşmelerden çıktı. İngiltere'de yardım sisteminin işleyişi üzerine siyasi bir tartışma başlattı. 100 dakika. Kimin için: toplumsal gerçekçilik, İngiliz sineması, Ken Loach. Kimin için değil: umut yok, final sert ve film açıkça bir tez savunuyor.