Dalgalanan Otlar (Floating Weeds)

Ozu'nun kendi filmini yeniden çekmesi. 1934 tarihli sessiz filmi Gezici Otların Hikâyesi'ni yirmi beş yıl sonra renkli olarak yeniden yaptı. Gezici bir tiyatro topluluğu küçük bir sahil kasabasına gelir. Topluluğun başındaki Komajuro'nun orada eski bir sevgilisi ve büyümüş bir oğlu vardır; oğlan onu dayısı sanmaktadır. Şimdiki sevgilisi bunu öğrenince kıskançlıktan topluluğun genç oyuncusunu oğlanı baştan çıkarması için gönderir. Film Ozu'nun kendi stüdyosu Şochiku'da değil, Daiei'de çekildi ve görüntü yönetmeni Kazuo Miyagawa'ydı; Raşomon'un kamerasını çeviren adam. Ozu'nun alçak sabit kamerası ile Miyagawa'nın renk ve ışık anlayışı burada birleşiyor ve yağmur sahnesi bunun en bilinen örneği: iki kişi dar bir sokağın iki yanında, aralarında yağmur, bağırarak tartışıyor. Ganjiro Nakamura Komajuro'yu, Machiko Kyo şimdiki sevgilisini oynuyor. Kimin için: Ozu'nun renkli dönemini ve klasik Japon melodramını sevenler. Kimin için değil: hızlı anlatı arayan izleyici. Film sakindir ve Ozu'nun aile filmlerine kıyasla duygusal olarak daha kaba, daha bağırgan bir yerde durur.