గీతాంజలి (Geethanjali)

Hindistan'da bir dağ kasabasında geçen bir Telugu filmi. Prakash genç bir adam. Zengin bir ailenin oğlu ve hayatı yolunda. Bir gün bir teşhis alıyor. Ölümcül bir hastalık ve zamanı sınırlı. Bunu kimseye söylemiyor. Ailesine bir tatil bahanesi uyduruyor. Ooty'ye gidiyor. Orada bir kız görüyor. Geethanjali geceleri hastane koridorlarında dolaşıyor ve hastaları korkutuyor. Kız tuhaf. Sürekli şaka yapıyor, bağırıyor, saklanıyor. Prakash onunla uğraşmaya başlıyor. Bundan sonra film bir kur anlatısı. İkisi birbirine oyun oynuyor ve giderek yakınlaşıyor. Sonra bir şey öğreniyor. Geethanjali de hasta. Aynı durumda ve o da kimseye söylemiyor. İkisi bunu birbirine itiraf ediyor. Bundan sonra anlatı değişiyor. Konu artık ne yapacakları değil, kalan zamanı nasıl geçirecekleri. Anlatının ilgilendiği yer hastalık değil ton: filmin fikri, iki ölmek üzere olan gencin anlatısının bir melodram değil bir komedi olarak kurulabilmesi. Sahneler çoğunlukla neşeli. Şakalar, koşuşturma, şarkılar ve manzara. Ağırlık arada bir geliyor ve anlatı orada da uzatmıyor. Bir de bir çocuk hattı var. Hastanedeki çocuklar anlatının içinde ve Geethanjali onlarla vakit geçiriyor. Sonu kapatılmıyor. Anlatı ikisini de bir noktada bırakıyor. Bu, Mani Ratnam'ın Telugu dilinde çektiği bir film ve yönetmenin erken dönem işlerinden. Görüntü Ooty'nin tepelerinde çekildi ve doğa anlatının bir parçası. Müzik Ilaiyaraaja'ya ait ve albüm bölgede çok tutuldu. Film ulusal ödüllerde en iyi popüler film seçildi. Nagarjuna ve Girija Shettar başrollerde; Shettar için bu ilk filmdi. Kimin için: Telugu sinemasını ve hafif tonlu romantik anlatıları sevenler. Kimin için değil: gerçekçilik arayanlar; hastalık bir çerçeve olarak kullanılıyor ve tıbbi ayrıntı hiç yok.