Anjali

Hindistan'da bir sitede geçen bir Tamil filmi. Şekar ve Chitra iki çocuklu bir aile. Anu ve Arjun. Çocuklar bir şey biliyor. Yıllar önce bir kardeşleri olmuş ve o bebek ölmüş. Ailenin evinde onun fotoğrafı duruyor. Bir gün baba bir çocuk getiriyor. Kız üç yaşında. Adı Anjali. O bebek ölmemiş. Doktorlar ona yaşamayacağını söylemişti. Çocuğun bir beyin rahatsızlığı var ve gelişimi geride. Şekar onu bir bakım merkezine vermiş ve karısına ölü demiş. Şimdi eve getiriyor. Bundan sonra film bir uyum anlatısı. İki çocuk kardeşlerini kabul etmiyor. Anjali konuşmuyor. Bağırıyor, kaçıyor, eşyaları kırıyor. Anu ondan utanıyor. Arkadaşlarına anlatamıyor. Sitede diğer çocuklar da var. Onlar da başta korkuyor. Sonra bir şey değişiyor. Çocuklar onunla oynamaya başlıyor ve yetişkinler hâlâ rahatsız. Anlatı bu ayrımı sürekli tutuyor. Çocuklar kabul ediyor, yetişkinler etmiyor. Anlatının ilgilendiği yer hastalık değil saklama: filmin fikri, babanın kararının çocuğu değil aileyi korumak için verilmiş olması ve o kararın herkese daha çok zarar vermesi. Anne bunu affetmiyor. Anjali'nin durumu ilerliyor. Anlatı sonu yumuşatmıyor. Mani Ratnam filmi çocukların bakışından kuruyor. Kamera çoğunlukla alçak ve yetişkinler kadrajın üstünde. Site anlatının içinde bir mekân. Çocuklar orada kendi düzenlerini kurmuş. Müzik Ilaiyaraaja'ya ait. Film Hindistan'ın o yılki Oscar adayı olarak gönderildi. Anjali rolünü oynayan Shamili çekim sırasında çok küçüktü. Kadroda Shamili, Tarun, Shruthi, Raghuvaran ve Revathi var. Kimin için: Tamil sinemasını ve çocuk merkezli anlatıları sevenler. Kimin için değil: duygusal manipülasyondan rahatsız olanlar; anlatı son bölümde açıkça ağlatmayı hedefliyor.