Hachiko Monogatari (Hachiko)

1924'te Tokyo Üniversitesi'nde profesör olan Ueno, Akita cinsi bir köpek yavrusu alıyor ve adını Hachiko koyuyor. Köpek her akşam Shibuya istasyonuna gidip onu karşılıyor. Profesör 1925'te işyerinde ölüyor ve bir daha dönmüyor. Hachiko dokuz yıl boyunca aynı saatte aynı istasyona gitmeye devam ediyor. Seijiro Koyama yönetti. Profesörü Tatsuya Nakadai oynuyor. Hikâye gerçek ve Japonya'da bir efsane değil, belgelenmiş bir olay. Hachiko 1935'te öldü ve Shibuya istasyonunun önünde bugün duran heykel, ölümünden önce dikilmişti; köpek kendi heykelinin açılışına katıldı. Filmin yaptığı şey bu bekleyişi süslememek. Anlatı Hachiko'yu bir kahraman gibi göstermiyor; yıllar geçiyor, insanlar onu besliyor ya da kovuyor, savaş yaklaşıyor ve köpek yaşlanıyor. Duygusal etki tekrar ve zamanın uzunluğundan geliyor. Yapım Japonya'da o yılın en çok iş yapan yerli filmlerinden biri oldu. Aynı hikâye 2009'da Amerika'da Hachi: A Dog's Tale adıyla Richard Gere ile yeniden çekildi ve dünya çapında tanındı; ama olayın kendi ülkesinde anlatılmış hâli bu film. Kimin için: hayvan hikâyelerini ve Japonya'nın savaş öncesi dönemine bakan filmleri sevenler. Kimin için değil: film gerçekten üzücü ve son bölüm uzun; ayrıca tempo ağır ve dramatik olay yok.