Togo

Ericson Core filmi yönetmekle kalmıyor, görüntü yönetmenliğini de kendi yapıyor. Alaska’da geçen hikâye Alberta’da çekildi: çalışma 21 Eylül 2018’de başladı, Şubat 2019’da Cochrane’de bitti, köpeklerin çoğu Canmore’daki bir kızak köpeği çiftliğinden geldi. Togo’yu oynayan Diesel, gerçek Togo’nun 14 kuşak sonraki doğrudan torunu. Rakamlar filmin neden Balto’ya değil Seppala’ya baktığını açıklıyor. 1925 serum nakli toplam 674 mildi, yani yaklaşık 1.085 kilometre; yol 20 kızakçıyla yaklaşık 150 köpek arasında paylaşıldı. Seppala serumu karşılamaya 170 mil gitti, 91 mil de serumla döndü; 261 millik payı, sıradaki en uzun paydan 200 milden fazla önde. Bir gün içinde 84 mil aldığı da kayıtlı. Film gerçek hikâyeden iki yerde ayrılıyor: Togo tek lider gösteriliyor, oysa yarı kardeşi Fritz liderliği zaman zaman paylaşıyordu; son yılları da Seppala’nın yanında geçiyor, oysa Togo Maine’de başka bir kızakçıya verilmişti. Ses kurgusu 2019’un Golden Reel ödülünü kazandı; senaryo da Amerikan Yazarlar Birliği’nde aday gösterildi. Kimin için: 1913’teki yavruluk ile 1925’teki nakil arasında sürekli gidip gelen, yani yolculuğu defalarca kesen bir kurguyu sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: 12 yaşındaki bir köpeğin dayanma sınırının gerilim kaynağı yapılmasını izlemek istemeyen izleyici için.