101 Dalmaçyalı (One Hundred and One Dalmatians)

Hamilton Luske, Clyde Geronimi ve Wolfgang Reitherman’ın 1961 tarihli animasyonu, on beş yavrusu kürk uğruna çalınan bir köpek çiftini anlatıyor. Filmin bütün görünümü bir maliyet kararından doğdu. Uyuyan Güzel gişede tökezleyince Walt Disney, animatör Eric Larson’a devam edemeyeceklerini, işin fazla pahalı olduğunu söylemişti. Ub Iwerks’in patentlediği kserografi yöntemi animatörün kurşun kalem çizgisini doğrudan selüloit üzerine aktardı ve mürekkepçi kadrosunu ortadan kaldırdı; yüzlerce benekli köpeği çizilebilir kılan da bu oldu. Sanat yönetmeni Ken Anderson fonları da aynı yolla bastırdı, böylece çizgiyle arka plan aynı dilde konuştu. Sonucu Disney’in kendisi sevmedi. Anderson’ın anlatımıyla Walt filmi yaptığı biçimden nefret etti ve ekibe bir daha böyle bir şey olmayacağını söyledi. Buna rağmen 79 dakikalık film, animasyon bölümünü Uyuyan Güzel’in açtığı çukurdan çıkardı. Cruella’nın sesi de bilinçli bir sahtelik: Betty Lou Gerson rolü, New York’tan yola çıkmış ama İngiltere’ye hiç varamamış bir aksanla okudu. Stüdyonun kendi yapım bülteni ise 113.760 karede toplam 6.469.952 benek sayıldığını duyurmuştu. Kimin için: Karakterlerin çevresindeki sert siyah çizginin zorunluluktan estetiğe dönüşmesini izlemek isteyen kişi. Kimin için değil: Uyuyan Güzel’in boyanmış, yumuşatılmış yüzeylerini bekleyen izleyici; burada kalemin kendi izi kasten kadrada bırakılmış.