Haider

1995'te Keşmir'de geçen bir film. Haider Aligarh'da okuyor. Babasından haber gelmiyor ve eve dönüyor. Baba doktordu. Evine bir yaralıyı almış ve o gece ordu evi basmış; adam götürülmüş, ev yıkılmış ve o günden beri kayıp. Annesi amcasıyla yakın. Haider bunu görüyor ve sormaya başlıyor. Bundan sonra film bir arama anlatısı. Kayıp kayıtları, karakollar, bir hapishane listesi ve cevap alamayan kadınlar. Filmde bir tabir geçiyor. Kocası kayıp olan ama ölüm belgesi olmayan kadınlar için kullanılan yarım dul ifadesi anlatının merkezinde. Sonra bir adam çıkıyor. Roohdaar hapiste babasıyla birlikteymiş ve bir mesaj getiriyor: adamı ihbar eden kendi kardeşiydi. Haider bunu doğrulayamıyor. Adamın kim olduğu, gerçeği söyleyip söylemediği belirsiz ve film bunu bilerek çözmüyor. Anlatının ilgilendiği yer intikam değil döngü: film son bölümde intikamın kendisini tartışmaya açıyor ve karakterlerden biri bunu doğrudan söylüyor. Kaynak Hamlet. Yönetmenin Shakespeare uyarlamalarının üçüncüsü ve bu kez metin doğrudan bir çatışma bölgesine taşınmış. Anlatı bir de belgesel kaynağa dayanıyor. Senaryo, Keşmir'de gazetecilik yapmış bir yazarın anı kitabından ve onun ortak yazarlığından besleniyor. Mezarlık sahnesi filmin en bilinen bölümü. Mezar kazan iki adam şarkı söylüyor ve sahne oyunun karşılığını taşıyor. Ghazala karakteri anlatının ağırlık merkezi. Anne rolü burada bir yan karakter değil ve final onun elinde. Film Hindistan'da tartışma yarattı; ordu tasviri ve bölgeye bakışı nedeniyle boykot çağrıları yapıldı. Kadroda Shahid Kapoor, Tabu, Kay Kay Menon ve Shraddha Kapoor var. Yönetmen ve ortak senarist Vishal Bhardwaj. Kimin için: Shakespeare uyarlamalarını ve siyasi Hint sinemasını sevenler. Kimin için değil: hafif bir film arayanlar; anlatı ağır, süre uzun ve konuya dair hiçbir yumuşatma yok.