Homo Sapiens

Nikolaus Geyrhalter'ın 2016 tarihli belgeselinde anlatıcı yok, müzik yok, röportaj yok. Film insansız kalmış mekânları arka arkaya gösteriyor: terk edilmiş alışveriş merkezleri, boşaltılmış hastaneler, sular altında kalmış sinema salonları, kullanılmayan fırlatma rampaları. Kamera hareket etmiyor; her plan sabit, uzun ve simetriye yakın. Ses tasarımı filmin asıl anlatıcısı. Rüzgâr, damlayan su, çatırdayan metal, kuşlar. İnsanın olmadığı yerde neyin devam ettiğini duyuyorsunuz. Geyrhalter Fukuşima'dan Amerika'ya, Japonya'dan Avrupa'ya uzanan mekânları hiç adlandırmıyor; nerede olduğunuz belli değil, bu da bilerek yapılmış. Film bir tez sunmuyor ama açık bir sorusu var: bizden sonra ne kalır. Yanıt olarak sadece süreyi kullanıyor. Doksan dakika boyunca bakmak, filmin bütün argümanı. Kimin için: Yavaş sinemayı ve gözlemci belgeseli sevenler için. Kimin için değil: Bilgi, bağlam ya da anlatı bekleyen izleyici için; burada tek bir cümle bile açıklama yoktur ve bu sıkıcı gelebilir.